خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی. وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد . وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی . وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند . وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد . وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود . وقتی تمام درها به رویت بسته است... آن گاه دستهایت را به سوی آسمان بلند می کنی و از اعماق قلب تنها و عاشق و گریانت بانگ برمی آوری که: « ای خدای بزرگ دوستت دارم!» و حس می کنی که دیگر تنها نخواهی ماند.
نوشته شده توسط v.p در جمعه دهم اسفند 1386 ساعت 20:39 موضوع | لينک ثابت
آخرين نوشته ها
درباره وبلاگ

سلام دوستان از اینکه به وبلاگ من سر زدید متشکرم امید وارم بازم به ما سر بزنین
فهرست اصلي
آرشيو موضوعي
دوستان
نوشته هاي پيشين
تعداد بازدید امروز:126