من پذیرفتم که عشــق افسـانه اسـت

ایـــن دل درد آشنــا دیوانـــه اسـت

مــی روم شــایـــد فرامـوشت کنـم

با فـــراموشـــی هــم آغوشت کنـم

مــی روم از رفتــن من شــاد بـــاش

از عـــذاب دیـــــدنــــم آزادبـــاش

گـــرچه تــو تــنها تر از مـا می روی

آرزو دارم ولــــی عاشـــــق شــــوی

آرزو دارم بــفـهـــمــــــــــی درد را

تــلـــخـــی بر خـوردهــای ســـرد را


 

نوشته شده توسط v.p در جمعه دهم اسفند 1386 ساعت 20:45 موضوع | لينک ثابت